David Jon Gilmour, CBE (d. 6 Mart 1946) İngiliz rock topluluğu Pink Floyd' un gitaristi ve solistidir. 13 yaşındayken komşuları tarafından hediye edilen bir klasik gitar ile yolculuk başladı. Çevresinde mükemmel ritm duygusu ve gitara olan hakimiyeti ile dikkat çekiyordu.

Pink Floyd'a katılmadan önce Paris'e giderek kurduğu toplulukla Avrupa turu yaptı. Fransızcası iyiydi ve müziğin yanısıra Paris'te erkek model olarak çalıştı.

Roger Waters'ın gruptan ayrılmasından sonra yayınlanan The Division Bell albümünde Gilmour' ın tarzını anlamak mümkündür. Aynı zamanda David Gilmour, About Face ve On An Island adında üç solo albümü bulunmaktadır.İlk prodüktörlüğünü 1973'te Unicorn adlı gruba yapmıştır.

David'in en önemli hobisi uçmak; bunun dışında model uçak ve enstrüman koleksiyonculuğu ile ilgileniyor ve çeşitli havacılık gösterilerine katılıyor.Çift motorlu uçaklar,helikopterler,jetler için ehliyeti var.Bunun yanı sıra çok pahalı bir gitar arşivine sahip olan Gilmour Fender Stratocaster'in 001 seri numaralı gitarına sahiptir.1986 yılında evlendiği Ginger Gilmour'dan 1990 yılında ayrıldı.29 Temmuz 1994'te Polly Samson'la evlendi.3' ü eski eşinden olmak üzere 7 çocuk babasıdır.

• Jokers Wild
• David Gilmour (1978)
• About Face (1984)
• On An Island (2006)
• David Gilmour at Hammersmith Odean

The Verve (originally Verve) are an English alternative rock band formed in 1989 at Winstanley Sixth Form College, Metropolitan Borough of Wigan, Greater Manchester, England, by vocalist Richard Ashcroft, guitarist Nick McCabe, bassist Simon Jones, and drummer Peter Salisbury. Simon Tong later became a member. The band split in April 1999 due to inner conflicts which led to McCabe's departure. They reunited in June 2007. The band has announced an album due at the end of the northern-hemisphere summer and a tour scheduled for November 2007.

Beginning with a psychedelic sound indebted to space rock and shoegazer music, by the mid-1990s the band had released several EPs and two acclaimed records. They also endured name and lineup changes, breakups, health problems, drug abuse and various lawsuits. The band's commercial breakthrough was the album Urban Hymns and its single "Bitter Sweet Symphony", which became a massive worldwide hit. Soon after this commercial peak, the band broke up citing creative struggles between band members. By then The Verve had become one of the most influential British alternative rock acts of the decade.

Mike Gee of iZINE said, "...The Verve, as he [Richard Ashcroft] promised, had become the greatest band in the world. Most of the critics agreed with him. Most paid due homage. The Verve were no longer the question mark or the cliché. They were the statement and the definition."[1]

• 1 History
  • 1.1 (1989â€"1992) Formation and Verve EP
  • 1.2 (1993â€"1994) A Storm in Heaven
  • 1.3 (1995â€"1996) A Northern Soul and first breakup
  • 1.4 (1997â€"1999) Urban Hymns, the height of fame and second break-up
  • 1.5 (2000â€"2006) Post-breakup activities
  • 1.6 (2007â€"present) Reunion
• 2 Discography
• 3 Legacy
• 4 Trivia
• 5 External links
• 6 Notes

Verve formed when the group met at Up Holland High School and later attended Winstanley Sixth Form College, Wigan Metropolitan Borough, in 1989. Led by singer Richard Ashcroft, the band caused a buzz in early 1991 for its ability to captivate audiences with its musical textures and avant-garde sensibilities. The bandmembers shared a collective liking for the Beatles, Pink Floyd, The Raspberries, Funkadelic, and Krautrock, as well as a near-legendary appetite for psychedelic drugs.[citation needed]

The group were signed by Hut Records in 1991[2] and their first studio releases in 1992, "All In The Mind", "She's a Superstar", and the Gravity Grave EP (along with the December 1992 US-issued Verve EP) saw the band become a critical success, making an impression with freeform guitar work by McCabe and unpredictable vocals by Ashcroft.

1993's A Storm in Heaven, the band's full-length debut, produced by Britpop record producer John Leckie, was a critical smash, but was only a moderate commercial success, reaching #27 in the UK album chart.[3]

The second single from the album, "Slide Away", topped the UK indie rock charts. The band played on the travelling U.S. alternative rock festival, Lollapalooza, in summer of 1994. The tour proved disastrous for the group, as Ashcroft was hospitalized for dehydration caused by overdosing with Ecstasy, and Salisbury was arrested for destroying a hotel room in Kansas in a drug-fuelled delirium.[citation needed] After the tour, the jazz label Verve Records sued the band for trademark infringement, forcing the group to officially change their name to The Verve.

Before adding "The" to "Verve", they had briefly considered changing the band name to simply "Verv" and naming their 1994 b-sides album "Dropping E for America".[citation needed] Eventually they decided on The Verve, and the album became No Come Down.[citation needed]

The turmoil continued well into the recording sessions of the follow-up album, 1995's A Northern Soul. The sessions started off well; McCabe even called the first three weeks of recording the happiest in his life (due to his massive intake of Ecstasy). However, the rampant drug use and strained relationship between Ashcroft and McCabe during the sessions, took their toll on the band. Richard Ashcroft later described the recording experience:

"Four intense, mad months. Really insane. In great ways and terrible ways. In ways that only good music and bad drugs and mixed emotions can make."

The band departed from the neo-psychedelic sounds of A Storm in Heaven and focused more on conventional alternative rock. The singles "This Is Music", "On Your Own", and "History" all reached the UK Top 40. The latter two singles were particularly new for the Verve, as they dabbled with soulful ballads. Around this period, Oasis guitarist and friend of Ashcroft, Noel Gallagher, wrote the song "Cast No Shadow" for the troubled frontman, on the album (What's the Story) Morning Glory?. Ashcroft returned the gesture by writing the title song "Northern Soul" for Noel.

Although the album reached the UK Top 20, Richard Ashcroft broke up the band three months after its release in July. Ashcroft reunited the group just a few weeks after the breakup, but McCabe refused to rejoin the lineup. The band hired former Suede guitarist Bernard Butler, but he spent only a couple of days with the band. Thus, as a replacement, the band chose Simon Tong, a school friend of Ashcroft and Jones, to fill in the lead guitar duties for the remainder of the 1996 tour. Tong is credited with originally teaching the two to play guitar.

Ashcroft, Jones, Salisbury, and Tong started writing songs for the upcoming album, with most of autumn 1996 and early 1997 used for recording sessions. In 1997, Nick McCabe returned to the fold alongside Tong. With the lineup back together, the group went through a "spiritual" (and drug-fuelled) recording process to finish the album Urban Hymns. For the first time in its career, The Verve experienced widespread commercial success. Not only was the album a hit in the UK, but the band also found fame in the USA and much of the rest of the world.

Leadoff single "Bitter Sweet Symphony" entered the UK charts at #2. The single reached #12 on the U.S. charts, the band's highest position ever in the USA. The song borrowed a reversed looped sample of a symphonic recording of the Rolling Stones song "The Last Time"[1][2]. ABKCO Records, which controls the Rolling Stones' back catalogue, and which had warned The Verve against using the Rolling Stones sample in "Bitter Sweet Symphony," successfully sued The Verve for 100% of the royalties for the song. Further, as a result of the lawsuit, Rolling Stones members Keith Richards and Mick Jagger were given songwriting credits and full publishing rights to the song, which later appeared in a Nike commercial against The Verve's will. After the song was used in the movie Cruel Intentions, The Verve filed a moral rights (copyright) suit to ensure the song was not distributed commercially any more. The Verve is said to have not made a penny from the song. [citation needed]

The follow-up single, "The Drugs Don't Work" gave the band their first UK number one single, with the album reaching the same position in the album chart, and hitting the US Top 30, going platinum in the process.[4]

Then, as the band was on a successful 1997-98 tour to promote the album, bassist Simon Jones collapsed on stage. The band played a successful homecoming show at Haigh Hall & Country Park in Aspull, Wigan, which would turn out to be the last time Nick McCabe played live with the band. Nick McCabe suddenly pulled out of the tour and decided he couldn't tolerate the constant life on the road any longer. Ashcroft, sans bandmates, appeared on the cover of Rolling Stone magazine in early 1998.

Also in 1998 Nick McCabe, Simon Tong, Simon Jones and drummer Leon Parr formerly with Mr. So & So and Mosque were commissioned for a soundtrack for a Johnny Lee Miller film which was recorded in Kilburn. These never made it to the final film due to delays on their part.

The band continued with established session guitarist B. J. Cole replacing McCabe. McCabe's guitar work was heavily sampled and triggered on stage. After two headline performances at the V Festivals in 1998, and one at Slane Castle outside Dublin, rumors began circulating that the band had called it quits for good. In April 1999, it was announced that The Verve had split up.

After the band's second collapse, Simon Tong and Simon Jones formed a new group called The Shining, which initially included former Stone Roses guitarist John Squire; however Squire left the band before recording and touring had began. The band released one album, "True Skies", before disbanding in 2003. Jones went on to join the band of Irish artist Cathy Davey.Tong appeared as a live replacement for ex-guitarist Graham Coxon in Blur and as additional guitarist for Gorillaz. Tong is also a member of the supergroup formed by Damon Albarn called The Good, the Bad and the Queen, which released its first album The Good, the Bad and the Queen in January 2007.

After the breakup Nick McCabe worked with artists including John Martyn and Leeds-based band, The Music and London based Neotropic.

Besides working with Ashcroft, Pete Salisbury also filled in as the drummer for a UK tour in 2004 for Black Rebel Motorcycle Club, when their original drummer briefly left due to alcohol and drug abuse. Salisbury also owns a drum shop in Stockport, England.

By the time the band had split for the second time, Richard Ashcroft, who quit taking drugs in the early 2000s, had already been working on solo material accompanied by, among others, Salisbury and Cole. In April 2000, his first solo single, "A Song For The Lovers", was released and hit Number 3. He debuted with Alone With Everybody (June 2000) and followed it with Human Conditions (October 2002). Recently, backed by Coldplay, Ashcroft performed "Bitter Sweet Symphony" at the Live 8 concerts on July 2, 2005 at Hyde Park, London. Many felt this would help to revive his solo career and, though receiving mixed reviews, his third solo album, Keys to the World (January 2006), peaked at #2 in the UK charts. (It was kept off the top spot only by Arctic Monkeys' record-breaking debut.) The first single, "Break the Night with Colour", reached #3.

On June 26, 2007 the band's reunion was announced by Jo Whiley on BBC Radio 1. The Verve is to release an album at the end of the northern hemisphere summer of 2007 which will coincide with a tour in November 2007. The tour starts in Glasgow on November 2nd, and will include performances at The Carling Academy Glasgow, The Empress Ballroom and the London Roundhouse.[5] The band stated it was "Getting back together for the joy of the music".[6] Missing from the band line-up is Simon Tong, who continues to work with The Good, the Bad and the Queen.

The initial aftermath of the reunion announcement was followed by an overwhelming outpour of excitement amongst their fans. While band management opted for the strategy of booking a limited number of tour dates, out of fear of a deterioration in fan base, tickets for their six-gig tour slated for early November 2007 sold out in less than 20 minutes. The band's newly created MySpace page had been visited 30,000 times in its first two weeks. This has created circulation rumors that the band will eventually hold a gig in their hometown of Wigan; almost ten years after their well-remembered concert at Haigh Hall that was attended by 40,000 fans.

chart position(s):

• #27 (UK)

chart position(s):

• #13 (UK)

chart position(s):

• #1 (UK)
• #23 (US)

After the Verve split in 1999, their songs have been covered or reinterpreted in recent years. Limp Bizkit created a mashup of Bittersweet Symphony and Home Sweet Home by Mötley Crüe on their Greatest Hitz album. Singer/songwriter Ben Harper covered the song The Drugs Don't Work in a live show which is found on the live album Live From Mars. Also Australian band Grinspoon did a cover on a radio station. The string section of Bittersweet Symphony has been sampled from a few artists such as Madonna and Kanye West in live concerts. Moby has created a remix of the song. In the movie Cruel Intentions it is played at the final scene of the movie. The music video for Bittersweet Symphony has become big enough as the song, contributing a parody by Fat Les of the 1998 World Cup song Vindaloo. The Verve's music also has inspired many new bands such as Travis, Coldplay, and Keane.

• The beach where the band took the picture of "Gravity Grave" single, was Formby, near Southport, and the naked man was actually a friend of the band identified as "B". He is currently drumming for new band Indigo Moss, whose forthcoming album was produced by The Verve's Simon Tong.
• When the band released their first single "All in the Mind" in 1992, they flew to America, where they set up on the back of a truck and drove around Manhattan while playing extended versions of "Man Called Sun".
• The band performed at the 1993 Glastonbury Festival with borrowed instruments; their own gear had been stolen from their van.
• The band won 3 BRIT Awards in 1998 for Best British Group, Best Album (Urban Hymns) and Best Producer (The Verve, Chris Potter, & Youth). However, they weren't there to receive the award in person, as they were playing a rescheduled gig at Brixton Academy in aid of the National Children's Homes, Action for Children, and the House Our Youth 2000 campaign. Part of the gig was beamed via satellite into the award ceremony hall.
• The band won 3 NME Awards in 1998 for Best video, Best single (both for "Bitter Sweet Symphony"), and Best Band. They refused to pick up the awards on stage.
• The song "Life's Not A Rehearsal" that can be found in one of the two "History" singles, is an instrumental remix of the song "Life's An Ocean" that appears on A Northern Soul. The remix was made by Verve guitarist Nick McCabe.
• The front cover of the album A Storm in Heaven and the place where the "She's a Superstar" video was recorded is Thor's Cave in Staffordshire. The back cover of the same album was taken in Birkdale cemetery.
• By the time Oasis were supporting some Verve shows during the A Storm in Heaven era, Ashcroft, Noel Gallagher, and McCabe performed an impromptu a capella version of "She'll Be Coming 'Round the Mountain" with Paul "Bonehead" Arthurs on spoons, after a power-cut during the Verve's rendition of Blue at the Newcastle Riverside.
• The song "Lucky Man" appears in the film The Girl Next Door. "Star Sail" is on the soundtrack of the film Sliver.
• The song "Bitter Sweet Symphony" was once used for television advertisements in New Zealand by the Bank of New Zealand.
• During her 2004 Reinvention Tour, Madonna used a sample of "Bitter Sweet Symphony" when performing "Don't Tell Me".
• The Band attended the same High School as Everton Star Leon Osman.

• Official Site
• Official Myspace Site
• unofficial VERVE forum
• The Friendly Verve/Ashcroft Forums
• The Verve Online
• The Unofficial Verve site
• The Verve Guitar Tabs website
• The Verve Live
• Dutch The Verve Fansite
• The Verve Archive
• The-Verve.info
• Purevolume The Verve

Britpop | Hut Records | The Shining | Cathy Davey | Kate Radley | Gorillaz | Butterfly Recordings

Iron Maiden, İngiliz bir Heavy metal grubudur. Heavy Metal müziğinin ve bir alt dalı olan New Wave Of British Heavy Metal'in öncülerindendir.

• 1 Kuruluş Yılları
• 2 Paul Di'Anno dönemi
• 3 Efsane Dönem
• 4 Değişim
• 5 Son Dönemler
• 6 Diskografi
  • 6.1 Stüdyo Albümleri
  • 6.2 Single'lar
  • 6.3 Konser Albümleri
  • 6.4 EP'ler
  • 6.5 Toplama Albümler
• 7 Kaynak
• 8 Dış Bağlantılar

Iron Maiden, grubu Smiler'dan ayrılan Steve Harris tarafından 1975'in Noel günü kuruldu. İlk kadro basta Steve Harris, gitarlarda Dave Sullivan ve Terry Rance, davulda Ron Matthews ve vokalde de Paul Day'den oluşuyordu.[1] Harris grubun adını o sıralar seyrettiği Demir Maskeli Adam filminde gördüğü bir işkence aletinden esinlenerek koymuştu.[2] Bir çok kadro değişikliğinden sonra 1978'te Steve Harris (Bas gitar), Dave Murray (Gitar), Doug Sampson (Bateri) ve Paul Di'Anno (Vokal) olarak çekirdek kadroyu oluştururlar. Bu sırada da konserler vermeye devam etmektedirler. New Wave Of British Heavy Metal yani "İngiliz Heavy Metali'nin Yeni Dalgası"nın en önemli temsilcisi oldular. O yıllarda patlayan punk fırtınası nedeniyle, plak şirketleri Iron Maiden'ın müziğine müdahale etmek istemiş, ancak başarılı olamamıştır. Topluluk 1979'da kendi olanaklarıyla hazırladığı The Soundhouse Tapes' adlı EP'yi satışa sundu ve 5000 kopya sattı. İlk 5000'lik satışın ardından Century Media'dan gelen 20.000 kopyalık ikinci baskı teklifini reddetmişlerdir. İkinci gitar arayışlarına devam eden grup Dennis Stratton ile anlaştılar. Davula ise Clive Burr geldi.

1980'de kendi adlarını taşıyan ilk albümleri Iron Maiden piyasaya sürüldü. Kapağında Derek Riggs tarafından herhangi bir punk albümü için çizilmiş bir karakter vardır. Bu daha sonra grubun maskotu Eddie olacaktı. Albüm Harris'in bestelediği melodik gitar yürüyüşleriyle ve Paul Di'Anno'nun "serseri" vokali ile dikkat çekmiştir. İlk şarkı "Prowler", Di'Annonu sözlerini yazdığı duygusal "Remember Tomorrow" ve bir hayat kadının anlatıldığı "Charlotte The Harlot" albümde dikkat çekmekteydi. Turne esnasında yine müzikal farklılıklar yüzünden Dennis Stratton gruptan ayrılıp Dave Murray'nin eski grup arkadaşı Adrian Smith, Maiden'e katıldı. 1981'de Killers albümünü çıkaran grup ilki kadar büyük bir başarı sağlayamadı. Yine de konserlerin vazgeçilmez şarkısı "Wrathchild", Edgar Allan Poe'dan etkilenerek yazdıkları "Murders in the Rue Morgue" dikkat çekiyordu. Turnede ise kendini iyice alkole veren Paul Di'Anno grupla anlaşamayıp ayrıldı. Yerine ise Samson grubunda Bruce Bruce adı ile şarkı söyleyen Bruce Dickinson alındı.

1982'de Heavy Metal'in en önemli albümlerinden biri olan The Number of the Beast piyasaya sürüldü. Grup bir anda satanizm suçlamalarıyla medyanın ilgisini topladı. Ancak Harris bu şarkıyı gördüğü rüyalar hakkında yazmıştı. Bruce Dickinson'ın çok ince tonlara çıkabilen muhteşem sesi {{ki bu ses yüzünden kendisine [air raid siren - hava saldırı alarmı]http://www.airraidsirens.com/ denilmiştir}} sayesinde ve grup içindeki uyumun artmış olması sonucu büyük bir başarıya ulaştılar. Bu albümden sonra Clive Burr yerini Nicko McBrain'e bıraktı ve grup uzun süre bu kadroyu korudu. 1983'te dördüncü albüm Piece of Mind çıktı. Albümdeki "The Trooper" adlı parça büyük ilgi topladı ancak İngiliz Milliyetçiliği suçlamalarını da beraberinde getirdi. Ancak şarkının asıl teması savaşın anlamsızlığıydı. Maiden hiç durmadan 1984'te Powerslave 'i yayınladı. Bu albümden de "Aces High" ve "2 Minutes to Midnight" gibi hitler çıkmıştır. Bir turne - bir albüm diye devam eden Maiden 1985 yılında tüm zamanların en iyi konser albümlerinden biri olarak gösterilen Live After Death'i piyasaya sürdü. 1986'da Somewhere in Time albümü geldi ve bu albüm büyük tartışmalara yol açtı. Albüme önce Bruce Dickinson akustik bir albüm önerisi getirdi ancak bu Steve Harris tarafından kabul edilmedi. O yüzden Dickinson hiçbir şarkı yazımına katılmadı. Ayrıca ilk kez Iron Maiden tarihinde (1977'de yapılan bir konser dışında) keyboard kullanıldı ve Maiden fanatiklerinin pek hoşuna gitmedi. 2 sene sonra 1988'de Seventh Son of a Seventh Son adlı konsept albüm çıktı. Rock müziğinde popülerliğinin en üst döneminde piyasaya sürülen bir albüm birçok kişinin Maiden ile tanışmasının yanısıra çok büyük satış rakamları yakaladı. Ancak Bruce Dickinson, yapmak istedikleri konsepti tam anlamı ile başaramadıklarını, aynı sene çıkan, Queensryche'ın Operation Mindcrime adlı konsept albümünün çok daha başarılı olduğunu söylemiştir.

Steve Harris büyük başarının ardından köklere dönüp Killers tarzı bir albüm yapmak istiyordu ancak gitarist Adrian Smith geri dönüşün gereksiz olduğunu düşünmüştü ve gruptan ayrıldı. Yerine Bruce Dickinson ile çalışan Janick Gers geldi. 1990'da çıkan No Prayer for the Dying albümü diğer albümlere göre zayıf kaldı. Buna rağmen "Bring Your Daughter... to the Slaughter" single'ı büyük başarı elde etti. İki sene sonra ise Fear of the Dark bu albümün daha üstünde bir başarı sergiledi ve albümle aynı ada sahip şarkı bir Maiden klasiği oldu. Ancak sorunlar bitmiyordu. Solo kariyerine ağırlık vermek isteyen Bruce Dickinson, Steve Harris ile bitmeyen tartışmalar yaşıyordu ve gruptan ayrıldı. Yeni vokalist ise Blaze Bayley olmuştu. Blaze iyi bir vokalist olmasına karşın, Bruce Dickinson gibi bir efsanenin yerini doldurmak zorundaydı ve hep bu yüzden fanlar tarafından önyargı ile yaklaşıldı. 1995'te çıkan The X Factor yine iyi bir başarı kazandı. Steve Harris'in ruh hali yüzünden çok karanlık bestelerden oluşmuştu. 1996'de Best of the Beast adlı toplama çıkaran grup yeni bir şarkı olan "Virus"'ü grubu hep eleştiren basına armağan ettiler. 1998'te grubun satışlar bakımından o güne kadarki en başarısız albümü olan Virtual XI piyasaya çıktı. Bu albümün ardından çıkılan Virtual XI dünya turnesi kapsamında Iron Maiden İstanbul'da Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu'nda 7 ve 8 Eylül 1998 tarihlerinde iki konser vermiştir.[3] 1999'da Bruce Dickinson'ın gruba dönmesi üzerine Blaze Bayley gruptan ayrıldı. Bruce Dickinson ile birlikte Adrian Smith de gruba geri geldi.

Bu kadroyla olan ilk albüm Brave New World 2000'de çıktı ve büyük bir ilgi ile karşılandı. Maiden hiç durmadan konserler verdi. Daha sonra Best Of'lar, Box Set'ler, Konser CD'leri ve DVD'ler piyasa sürdüler. Bu sırada da 2003 tarihli Dance of Death albümü çıktı ve bu albüm de ötekiler gibi büyük bir başarı kazandı. Grup Ekim 2004 ve Eylül 2005 tarihleri arasında yalnızca ilk dört albümlerinden şarkılar çaldıkları Early Years adında bir turneye çıktı. Topluluk, 2006 yılında "The Reincarnation of Benjamin Breeg" single'ını ve ardından da A Matter of Life and Death albümünü yayınladı ve ardından da başarılı bir Avrupa turnesine çıktı. Avrupa turnesinin ardından Iron Maiden, 9 Mart 2007'de Birleşik Arap Emirlikleri'nde dördüncüsü düzenlenen Dubai Desert Rock Festivali'nde esas grup olarak sahne aldı.[4] Ayrıca 17 Mart 2007 tarihinde Hindistan'ın Bangalore şehrinde verdikleri konserle de Hindistan'da konser veren ilk heavy metal grubu oldular.[5] 2007 yılının Eylül ayında grubun 2008 yılında Somewhere Back in Time adıyla bir dünya turnesine çıkacağı duyuruldu. 2008 yılında piyasaya çıkacak olan Live After Death ve Maiden England videolarının DVD versiyonlarını desteklemek için çıkılacak turnenin repertuvarı tamamen grubun 80'li yıllardaki parçalarından oluşacak ve sahnede efsanevi World Slavery turnesinde kullanılan Antik Mısır dekorları kullanılacak.[6]

• Iron Maiden (1980)
• Killers (1981)
• The Number of the Beast (1982)
• Piece of Mind (1983)
• Powerslave (1984)
• Somewhere in Time (1986)
• Seventh Son of a Seventh Son (1988)
• No Prayer for the Dying (1990)
• Fear of the Dark (1992)
• The X Factor (1995)
• Virtual XI (1998)
• Brave New World (2000)
• Dance of Death (2003)
• A Matter of Life and Death (2006)

• "Running Free"
• "Sanctuary"
• "Women in Uniform"
• "Twilight Zone"
• "Purgatory"
• "Run to the Hills"
• "The Number of the Beast"
• "Flight of Icarus"
• "The Trooper"
• "2 Minutes to Midnight"
• "Aces High"
• "Running Free (konser kaydı)"
• "Run to the Hills (konser kaydı '85)"
• "Wasted Years"
• "Stranger in a Strange Land"
• "Can I Play with Madness"
• "The Evil that Men Do"
• "The Clairvoyant (konser kaydı)"
• "Infinite Dreams"
• "Holy Smoke"
• "Bring Your Daughter... to the Slaughter"
• "Be Quick or Be Dead"
• "From Here to Eternity"
• "Wasting Love"
• "Fear of the Dark (konser kaydı)"
• "Hallowed Be Thy Name (konser kaydı)"
• "Man on the Edge"
• "Lord of the Flies"
• "Virus"
• "The Angel and the Gambler"
• "Futureal"
• "The Wicker Man"
• "Out of the Silent Planet"
• "Run to the Hills (konser kaydı '01)"
• "Wildest Dreams"
• "Rainmaker"
• "The Number of the Beast (2005)"
• "The Trooper (konser kaydı)"
• "The Reincarnation of Benjamin Breeg"
• "Different World"

• Live After Death
• A Real Live One
• A Real Dead One
• Live at Donington
• A Real Live Dead One
• The BBC Archives
• Beast over Hammersmith
• Rock in Rio
• Death on the Road

• The Soundhouse Tapes
• Live!! +one
• Maiden Japan
• No More Lies

• The First Ten Years
• The Story So Far (Birinci Bölüm)
• The Story So Far (İkinci Bölüm)
• Best of the Beast
• Eddie's Head
• Ed Hunter
• Edward the Great
• Eddie's Archive
• Best of the B'Sides
• The Essential Iron Maiden

• Iron Maiden Resmi Web Sitesi
• Phantom Of The Opera - İngilizce bir fan sitesi
• Maiden Bootlegs - Iron Maiden's unofficial discography
• Iron Maiden Türkiye Fan Kulübü
• Iron Maiden MySpace sayfası

Craig David 1981 doğumlu bir İngiliz şarkıcısıdır.

Pink Floyd, İngiliz progresif ve psychedelic rock grubu.

• 1 Kuruluş
• 2 İlk kayıtlar ve ilk albüm
• 3 Syd Barrett'in ayrılışı
• 4 Pink Floyd'un yükselişi
• 5 Dark Side Of The Moon
• 6 Wish You Were Here
• 7 Roger Waters dönemi
• 8 David Gilmour dönemi
• 9 Son çalışmalar
• 10 Diskografi
• 11 Dış bağlantılar

1965 yılında Syd Barrett(gitar), Roger Waters(bas gitar), Nick Mason(Davul) ve Richard Wright(Keyboard) tarafından kurulmuştur. Syd Barrett grubun kurulduğunda Sigma 6 olan ismini iki blues ustası Pink Anderson ve Floyd Council'in isimlerini birleştirerek "The Pink Floyd Sound" olarak belirlemiştir. İlk zamanlar yerel bir kitleye sahip olsalar da kullandıkları görsel efektler ve sahne performansları ile kısa denilebilecek sürede ulusal kitleye sahip olmuşlardır. Kurulduğu zamanlar grupta Bob Klose adlı bir gitarist daha bulunmaktaydı. 5'li "Lucy Leave" ve "King Bee" şarkılarını kaydettiler ancak daha sonra grup bluestan uzaklaştıkça Bob Klose müzikal farklılıklar yüzünden gruptan ayrıldı.

Grup "psychedelic rock" tarzları ve görselleri çok iyi kullandıkları konserler ile Londra yer altının en önemli gruplarından biri haline gelmişti. 1966'da daha bir firmayla anlaşmamışken gazeteci Peter Whitehead'ın çektiği Tonite Let's All Make Love in London belgeselinde şarkılarıyla yer aldılar.

1966'da ilk kez bir müzik şirketiyle anlaştılar. 1967'de Arnold Layne single'ı ile müzik dünyasına girdiler. 20. olan bu single'ı See Emily Play takip etti. Şarkı 6. olmuş ve grubu ünlü program "Top of the Pops"'a çıkartmıştır. İlk albümleri The Piper at the Gates of Dawn bir şarkı dışında tamamen Barrett imzalıydı. Albüm İngiltere'de büyük bir başarı kazandı. Amerika'da albüm çok iyi satmasa da grup Jimi Hendrix ile beraber turneye çıkıp kendini tanıttı.

Kompleks bir sound'a sahip bu albümden sonra Syd Barrett ruh sağlığını gittikçe kaybediyordu. Stüdyolara katılmayan, konserlerde iyi performans göstermeyen Barrett'in yanında grup elemanlarının arkadaşı David Gilmour da gitara alındı. A Saucerful of Secrets grubun beş kişi ile yayınladığı tek albümdür. Ancak Barrett, sadece Jugband Blues adlı şarkıyı yazmış ve Remember A Day'de gitar çalmıştır. Sorunlarının artmasıyla sadece söz yazarı olarak grupla anlaşan Syd daha sonra gruptan ayrılmıştır.

Yeni Pink Floyd, grubun beyni Barrett'ten sonra kendilerini bulmak için stüdyoda uzun zaman geçiriyordu. Grup zaman zaman Careful With That Axe, Eugene gibi uzun ve deneysel şarkılar üzerinde çalışıyorlardı. Vokalleri ise Waters, Gilmour ve Wright üçlüsü değişerek yapıyorlardı. Grup 1969'da More filminin soundtrack'ini yaptılar. Albümde daha önceden yaptıkları bestelerin yanında film için özel besteler yaptılar.

Pink Floyd 1969'da ilk iki LP'lik albümleri Ummagummayı çıkarmışlardı. İlk LP'si 4 tane canlı performanstan ikinci LP ise grubun solo çalışmalarından oluşmuştu. İkinci CD'de bulunan solo şarkılardaki psychedelic özellikler hem dinleyiciler hem de eleştirmenler tarafından çok başarılı bulunmuştu.

1970'de Atom Heart Mother yayınlandı. Grup albümün ilk şarkısını 23 dakikalık bir beste olan "Atom Heart Mother"ı bir orkestrayla kaydederek olmuşturmuştu. Grubun üç elemanının da solo eserleri ve bir tane daha deneysel parçadan oluşan albüm Floyd'un o dönem en çok satan albümü olmuştu. Grup üyeleri daha sonra bu albümü beğenmemiş olsalar bile deneyselliği, ses efektleriyle Pink Floyd ile bütünleşecek elementlerin bulunduğu ilk albüm olmuştu. Floyd albümün başarısıyla ilk Amerika turnelerine çıkmıştı.

Grup 1971'de ilk dönemlerini anlatan Relics albümünü çıkardı ve Zabriskie Point albümüne şarkılar verdi. Aynı yıl içinde bulunan "Echoes" parçasıyla dikkat çeken Meddle yayınlandı. Ses efektlerin daha da dikkat çektiği albüm, grup tarafından da grupça çalıştıkları ilk albüm olarak görülmüştü. Albüm İngiltere listelerinde 3 numaraya kadar çıktı.

1972'de çıkan Obscured By Clouds, "La Vallee" adlı filmin film müziğiydi. Albüm bir önceki Meddle'a göre daha sade olmasıyla dikkat çekiyordu. Albüm eleştirmenler tarafından çok beğenilmese de ilk kez Amerika listelerine ilk 50'den giriyordu. Free Four şarkısı ise Amerika'da bir hit haline geldi. Şarkı daha sonra çok konu olacak Roger Waters'ın babasıyla ilgiliydi. Albüm Waters gruptan ayrılana dek David Gilmour'un son yazdığı sözleri içeriyordu.

1973 yılında çıkardıkları Dark Side Of The Moon adlı albüm 40 milyondan fazla satarak dünyanın en çok satan rock albümü olmuştur. Bu albümle beraber grubun basçısı Waters'ın grupta egemenliği daha ön plana çıkmıştır. 1969'dan beri İngiltere'de single yayınlamayan Pink Floyd bu albümden Money şarkısını yayınlamış ve bir numaraya oturmuştur.

Albüm diğer Pink Floyd albümlerine göre büyük farklılıklar içeriyordu. Saksofon kullanımı ve Wright'ın piyano stili bazı parçalara bir caz havası katıyordu. Albümde bayan vokalistler yer alıyordu. Grup elemanları arkadaşlarıyla günlük hayatın sorunlarını tartışmış ve bu kaydettikleri ses kayıtlarını albümde kullanmıştı. Şarkıların da her biri arı bir konuya odaklansa da albüm bir konsept olarak insan hayatını temel alıyordu.

Albümün başarısı A Nice Pair (İlk iki albümün birlikte olduğu bir toplama), Syd Barrett (Barrett'in iki albümünün beraber olduğu bir toplama) ve Pink Floyd: Pompeii Konseri gibi materyallerin yayınlanmasına neden oldu. Bu toplamalar Pink Floyd'un ilk dönemlerini de yeni dinleyicilere daha yakından tanıttı.

1975'te Wish You Were Here piyasaya çıktı. Albümde yer alan Shine On You Crazy Diamond ve Wish You Were Here Barrett'ın anısına yapılmıştır. "Shine On You Crazy Diamond" içnideki slide guitar ve psychedelic havayla Barrett günlerine bir gönderme yapıyordu. Şarkının sonunda Rick Wright See Emily Play'den bir bölüm çalıyordu. Diğer şarkılar ise müzik endüstrisine karşı bir eleştiriydi.

Albüm kayıtları sırasında Syd Barrett stüdyoyu ziyaret etmişti ancak grup elemanları fiziksel olarak değişmiş Syd Barrett'i tanımamışlar, tanıyınca da gözyaşlarına boğulmuşlardı. Ona besteledikleri şarkıları dinletmişlerdi ve daha sonra Barrett stüdyodan ayrılmıştı. Bu grubun Barrett'i son kez gördüğü andı.

Bu albümden sonra Pink Floyd çalışmalarına iki yıl ara verdi. 1977' de yine bir Harvest yapımı olan Animals'ı piyasaya çıkardılar. George Orwell'in ünlü eseri Hayvan Çiftliği'ne nazireten, çeşitli kişilik yapılarının birer hayvan olarak sembolize edildiği albüm oldukça ilgi çekti. Bir Gilmour / Waters şarkısı dışında her şarkı Roger Waters'a aitti. Aynı yıl haziran ayında bir ABD turu yaptılar. Turnede albüm kapağında da kullandıkları büykü domuz da konserlere çıkıyordu.

Turnede bir hayranıyla kavga eden Roger Waters kafasında seyirciyle kendisinin arasına bir duvar örme düşüncesini yaratmıştı. Daha sonra konsepti geliştirerek bir insanın tüm insanlara karşı olması olarak büyütmüştü. Animals' ın ardından 1979 yılında piyasaya çıkan The Wall bu konuları işleyen Pink Floyd'un bir diğer önemli albümüdür. Bu albümde "Pink" adındaki bir karakterin doğumundan itibaren olan süreç incelenmiş, savaş, babaya duyulan hasret, eğitim sistemi, aldatma gibi konular işlenmiştir. Aynı ismi taşıyan bir filmi de vardır.

Albümün kayıtları sırasında Waters egemenliği eline almıştı. Albümde olması gerekenler yüzünden grup elemanlarıyla kavga ediyordu. Özellikle albümde Rick Wright'ın katkısı çok azdır. Tüm bu kavgalara rağmen Another Brick In The Wall (Part 2) ve Comfortably Numb gibi şarkılar büyük başarı kazanmıştı. Albüm kayıtları sonrası Wright gruptan ayrılmış ancak konserlerde bir turne müzisyeni olarak çalmıştır.

1983'te, The Wall'dan artan parçalar ile yapılan The Final Cut, aynı zamanda grubun bir kriz içerisinde olduğunun açık göstergesi olmuştur. Roger Waters'ın, Richard Wright'ın albümde çalmasına izin vermemesi ve Nick Mason'ın albümdeki bazı parçalarda çalmasını istemeyişi sonucu kavgalar yaşanmış, David Gilmour da sadece tek parça seslendirmiştir. Gilmour, Waters'a albüm için besteler yapabilmesi için albümü geç yayınlamasını teklif etmiş ancak Waters bunu kabul etmemiştir.

Albüm savaş karşıtı bir albümdü ve bir çok yönden The Wall albümünü hatırlatıyordu. Albüm eleştirmenler tarafından beğenilse de diğer Pink Floyd albümleri kadar iyi bir satış başarısı kazanamadı. Albümün turnesi de yapılmadı ve grup elemanları solo çalışmalar için Pink Floyd'dan bir süre uzak kaldılar. Bir süre sonra Roger Waters ile David Gilmour arasındaki anlaşmazlık sonucu Roger Waters grubu dağıttığını açıkladı. Ancak David Gilmour Pink Floyd adını devam ettirmek istedi ve davayı kazandı.

1983'ten sonra 1994'e kadar grup elemanlarının solo albümleri yayınlamakla beraber, 1987 yılında Roger Waters olmadan yaptıkları ilk albüm olan A Momentary Lapse of Reason piyasaya çıktı. Ancak Roger Waters'ın grubu dava edeceği yönündeki tehditleri sonucu, albümde Pink Floyd adı altında sadece David Gilmour ve Nick Mason çalmış, Richard Wright ise albümde çalan diğer sanatçılar arasında gösterilmiştir. Albümde dışarıdan bestecilerle beraberle çalışılmış ve grup bu yüzden eleştirilmişti.

Grup 1992'deki La Carrera Panamericana filmi için Dark Side of the Moondan bu yana ilk kez beraber beste yaptılar. 1994'te David Gilmour, Wright ve Mason The Division Bell albümünü yayınladılar. Bu albüm çıkışından iki hafta sonra ABD' de 1. sıraya yükseldi. Şarkı sözlerinin çoğunu Gilmour kzı arkadaşı Polly Samson ile yazmıştı. Pink Floyd aynı yıl içinde iki CD'den oluşan P·U·L·S·E adlı konser albümünü çıkardı. 1995'te ise "Marooned" ile tek Grammy ödüllerini kazandılar.

Grup 1996'da "Rock 'N Roll Hall of Fame"e girmeye hak kazandı Törende Roger Waters bulunmadı. 2000'de Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980-81 konser albümü ve 2001'de best of Echoes yayınlandı. 2003'te Dark Side of the Moon yeniden yayınlandı. 2004'te ise Nick Mason "Inside Out" isimli Pink Floyd kitabını yazdı.

Gilmour, Mason ve Wright 2003'te ölen menejerleri Steve O'Rourke için birleşip "Fat Old Sun" ve "The Great Gig In The Sky"'ı cenazede çaldılar. 1981 yılındaki Earls Court (Londra) konserinin ardindan bir daha sahnede birlikte görülmeyen grubun orijinal kadrosu ise 2 Temmuz 2005 tarihinde Londra Hyde Park'ta düzenlenen Live 8 yardım konserlerinde bir araya geldi ve "Breathe", "Money", "Wish You Were Here" ve "Comfortably Numb" parçalarını canlı olarak çaldı.

Grup 2005'te "İngiltere Hall of Fame"e girmeye hak kazandı. Gilmour ve Mason orada bulundu. Wright ameliyat olduğu için katılamazken, Roger Waters Roma'da olduğu için videosuyla törene katıldı.

Grup kurucularından Syd Barrett, 7 Temmuz 2006'da hayatını kaybetmiştir. 2007'de ise onu anma konserinde Roger Waters sahne almıştır, konserin sonunda ise sürpriz olarak Gilmour, Mason, Wright Arnold Layne'i çalmışlardır. Gecenin son şarkısında tüm konuklar beraber "Bike"ı söylemişlerdir ancak Roger Waters, diğer Floyd üyeleriyle sahneye çıkmamıştır.

Stüdyo Albümleri

• The Piper at the Gates of Dawn (1967)
• A Saucerful of Secrets (1968)
• Ummagumma (1969)
• Atom Heart Mother (1970)
• Meddle (1971)
• Dark Side Of The Moon (1973)
• Wish You Were Here (1975)
• Animals (1977)
• The Wall (1979)
• The Final Cut (1983)
• A Momentary Lapse of Reason (1987)
• The Division Bell (1994)

Single'lar

• Arnold Layne / Candy and a Currant Bun (1967)
• Flaming / The Gnome (1967)
• See Emily Play / The Scarecrow (1967)
• Apples and Oranges / Paintbox (1967)
• It Would Be So Nice / Julia Dream (1968)
• Let There Be More Light / Remember A Day (1968)
• Point Me At The Sky / Careful With That Axe, Eugene (1968)
• The Nile Song / Ibiza Bar (1969)
• One Of These Days / Fearless (Japonya versiyonunda Seamus) (1971)
• Free Four / Stay (İtalya versiyonunda The Gold It's In The...) (1972)
• Money / Any Colour You Like (1973)
• Time / Us and Them (1973)
• Have A Cigar / Shine On You Crazy Diamond Part 1 (Amerika ve Japonya versiyonunda Welcome To The Machine) (1975)
• Another Brick In The Wall (Part 2) / One Of My Turns (1979)
• Comfortably Numb / Hey You (1980)
• Run Like Hell / Don't Leave Me Now (Bazı versiyonlarda Comfortably Numb) (1980)
• Money (1981 versiyonu) / Let There Be More Light (1981)
• When The Tigers Broke Free / Bring The Boys Back Home (1982)
• Not Now John / The Hero's Return (Part 1 & 2) (1983)
• Learning to Fly / One Slip / Terminal Frost / Terminal Frost (DYOL versiyon)(Amerika versiyonunda "One Slip" yok) (1987)
• On The Turning Away / Run Like Hell (Konser) (Bazı versiyonlarda üçüncü şarkı On The Turning Away (Konser)) (1987)
• The Dogs of War / The Dogs of War (Konser) / On The Turning Away (Konser) (1987)
• One Slip / Terminal Frost / The Dogs of War (Konser) (1988)
• Take It Back / Astronomy Domine (Konser) / Take It Back (Kısa Versiyon) (1994)
• High Hopes / Keep Talking / One Of These Days (Konser) (Fransa versiyonunda Marooned) (1994)
• Keep Talking (1994)
• Lost for Words (1994)
• Coming Back To Life (1995)
• What Do You Want From Me (1995)
• Wish You Were Here / Coming Back To Life (Konser) / Keep Talking (Konser) (1995)

Film müzikleri

• Music From the Film More (1969)
• Zabriskie Point (Soundtrack Album) (1970)
• Obscured By Clouds (1972)
• London '66-'67 (1995)

Toplamalar

• Relics (1971)
• A Nice Pair (1973)
• Masters of Rock (1974)
• A Collection of Great Dance Songs (1981)
• Works (1983)
• Shine On (1992)
• 1967: The First Three Single (1997)
• Echoes (2001)

Konser albümleri

• Ummagumma (1969)
• Delicate Sound of Thunder (1988)
• P·U·L·S·E (1995)
• Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980-81 (2000)

Filmler

• Tonite Let's All Make Love in London (1967)
• Pink Floyd: Pompeii Konseri (1972)
• Pink Floyd: Duvar (1982)
• Delicate Sound of Thunder (1989)
• La Carrera Panamericana (1992)
• P·U·L·S·E (1995)
• Pink Floyd - The Making of The Dark Side of the Moon (2003)
• The Pink Floyd and Syd Barrett Story (2003)

• İngiltere resmi sitesi
• ABD resmi sitesi
• Roger Waters'ın resmi sitesi
• David Gilmour'ın resmi sitesi

Robert Peter Williams bilinen adıyla Robbie Williams.13 Şubat 1974 tarihinde Tunstall, Stoke-on-Trent, İngiltere'de dünyaya geldi.Müzik kariyerine 1990 yılında kurulan Take That grubunda başladı.

Take That 8 single'la İngiltere Listelerine bir numaradan girmeyi başararak en ünlü gençlik müzik gruplarından biri oldu, grubun başarısı başka gençlik müzik gruplarının kurulmasına kapı açtı. Ancak Robbie Williams, grubun diğer üyeleri anlaşamayarak 1995 yılında kariyerine solo devam etmek için gruptan ayrıldı. Diğer bir söylentiye göre de taşkınlıkları ve hızlı yaşam tarzı yüzünden grup üyeleri tarafından gruptan atıldı. Kasım 2005 tarihinde ITV1 kanalı Robbie Williams'ın gruptan ayrılışını da mercek altına alan Take That belgeseli hazırladı. Take That sürdürdüğü turnelerinde Robbie williams'a kapılarının açık olduğunu söyleseler de Robbie williams bu davetlerini kabul etmemiştir.

Robbie williams'ın kendi başına bir çalışma gerçekleştirmesi uzun bir süre aldı, çünkü o dönem, Oasis grubunun üyeleri ile partilere ve uyuşturucu gecelerine daldı. 1996 yılında sadece dedikodu köşelerinde adı geçerken ve müzik kariyerinde bir başarıya ulaşamayacağı düşünülürken 2000 yılından bugüne 6.3 milyon albüm satarak İngiltere'nin genç yaşta en çok satan pop şarkıcısı unvanına sahiptir Williams'ın solo kariyeri 1996 yılında George Michael 'ın "Freedom" şarkısını coverlamasıyla başladı. İkinci single'ı "Old Before I Die"ı çıkardı, ve İngiltere listelerinde iki numaraya kadar yükseldi. Hemen ardından 1997 yılında ilk albümü "Life Thru A Lens"i çıkardı, albüm İngiltere listelerinde bir numaraya yükseldi. 2. single'ı "Millennium", İngiltere listelerinde iki hafta boyunca bir numarada yer aldı. Kasım 1998'de "I've Been Expecting You" başlıklı ikinci albümünü piyasaya çıkardı ve İngiltere Albüm Listeleri'nde iki hafta boyunca ilk sırada yer aldı. Albümdeki "No Regrets" ve "Strong" gibi parçalar İngiltere Top 10 listesine girdi. Kasım 1999'a gelindiğinde "The Ego Has Landed" ile altın plak aldı. Mart 2000'de Brit Awards'da "She's The One" ile En İyi İngiliz Single'ı ve En İyi İngiliz Video'su ödüllerini aldı. Ekim 2000'de "Sing When You're Winning" albümünü piyasaya çıkardı ve "Rock DJ" ile Top 40 listesinde yer alan Williams, yine bu şarkısıyla En İyi Şarkı dalında MTV Avrupa Ödülleri'nde, En İyi İngiliz Performansı dalında My VH1 Müzik Ödülünü kazandı. Şubat 2001'de En İyi Erkek Solo Sanatçı, En İyi İngiliz Single ve En İyi İngiliz Video ("Rock DJ") dallarında toplam üç İngiliz Müzik Ödülü kazandı. Bunun dışında "Have You Met Miss Jones?" ve "Not Of This Earth" parçalarıyla "Bridget Jones' Diary filminin soundtrack'inde yer alan Williams, Queen ile "We Are The Champions" parçasını A Knight's Tale filminin soundtrackinde seslendirdi. 2001 MTV Müzik Ödülleri 'nde "Rock DJ" videosu En İyi Özel Efekt dalında ödül aldı. 2002'ye yaklaştığımız dönemlerde 4. albümü "Swing When You're Winning"i çıkardı. Albüm orkestra cover parçalarından oluşuyordu. Williams, "Bu müziği kendimi bildim bileli çok sevmişimdir. Frank Sinatra'ya çalmış bir orkestranın eşliğinde söylemek bir onurdur" demiştir. O seneki MTV Müzik Ödülleri 'nde En İyi Erkek Performansı dalında MTV Avrupa Müzik Ödülü nü aldı. "Swing When You're Winning" İngiltere Albümleri Listesinde tam 7 hafta boyunca bir numarada yer alırken, Kidman ile düet yaptığı "Somethin' Stupid" adlı parçayla da İngiltere Singles Listesi'nde üç hafta boyunca bir numarada yer aldı. 2002 Brit Awards'da En İyi İngiliz Erkek dalında ödül aldı. 2002 Ekim ayında EMI şirketi ile 125 milyon dolar değerinde kayıt/plak anlaşması imzalayan Robbie, Kasım ayında "Escapology" albümünü çıkardı ve İngiltere album listelerinde 7 hafta boyunca 1. sırada yer aldı. Aynı sene içinde Eylül ayında İngiltere'de "Live At Knebworth" konserinin albümü çıktı. Haziran 2004'te De-Lovely'nin biyografisi olan "It s De-Lovely" filminde ve soundtrack'inde yer aldı. 2004'ün sonlarına doğru çıkan "Radio" single'ıyla İngiltere single listelerinde 1 numaraya yükseldi ve hemen ardından "Greatest Hits" albümünü çıkardı. Albüm, İngiltere listelerinde yine 1. sıraya oturdu. Başarılarının ardı arkası kesilmeyen Williams, Son 25 Yılın En iyi Sanatçıları Listesinde 464 numarada yer aldı. Bir sene arayla 2005 Ekim ayında "Intensive Care" albümü çıktı ve yine album listelerinde 1. sırada yer aldı. Kasım ayında düzenlenen MTV Müzik Ödülleri'nde En İyi Erkek Sanatçı dalında ödül aldı. 23 Ekim 2006'da çıkması beklenen yeni albümünün ilk single'ı Rudebox, aynı zaman da albüme de ismini veren şarkı. Albüm aynı zamanda Williams'ın doğduğu tarih olan "1974" olarak da anılıyor. 2' nci single' ı "Lovelight" Türkiye' de 1 numara oldu. Ancak albümün tüm dünyada beklenen etkiyi yapmaması nedeniyle bunalıma giren Robbie Williams, Los Angeles'ta bir klinikte rehabilitasyon gördü. "robbiewilliams-tr.com" sitesiyle Türkiye'deki ve tüm dünyadaki hayranları bir araya gelmekte...

19 Kasım 2005 tarihinde, bir günde, tam 1.6 milyon bilet satışı yaparak dünya rekoru kırdı ve Guinness Rekorlar Kitabı' na girdi. Close Encounters Turnesi 2006 10 Nisan' da başlayıp 18 Aralık' ta sona erdi. Robbie Williams 39' u Avrupa' da , 9' u Avusturalya' da, 7' si Güney Amerika' da, 3' ü Güney Afrika' da, 1 taneside Birleşik Arap Emirlikleri' nde olmak üzere tam 60 konser verdi. Viyana Konseri Türkiye' de - "Power FM" - dahil olmak üzere 35' den fazla ülkede radyolardan canlı yayınlandı.