 | Deniz Baykal
20 Temmuz 1938 yýlýnda Antalya'da doðdu. 1959 yýlýnda Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesine 1960 yýlýnda asistan olarak girdi. 1963'te doktora çalýþmalarýný tamamladýktan sonra iki yýl ABD' de kaldý ve Colombia ile Berkeley üniversitelerinde çalýþmalarýný sürdürdü.
Siyasetle 1960'lý yýllara doðru Demokrat Parti iktidarýna karþý geliþen öðrenci hareketlerine katýlmakla tanýþan Baykal 1973 Ekim'inde yapýlan Genel Seçimlerde CHP' den Antalya Milletvekili seçildi.
1974 yýlýnda kurulan Ecevit hükümetinde maliye bakanlýðý, 1978 Ecevit hükümetinde ise enerji ve tabii kaynaklar bakanlýðý görevlerini üstlendi. Baykal bu dönemde parti meclisi ve merkez yürütme kurulu, genel sekreter yardýmcýlýðý görevlerinde bulundu. 12 Eylül askeri müdahalesinden sonra bir süre Ankara'da Ordu Dil Okulu'nda gözetim altýnda tutuldu.
1982 Anayasa'sýnýn 5 yýl süreyle siyasi yasaðý getirdiði politikacýlar arasýnda yer aldý. 1983 yýlýnda siyasal partilerin kurulmasýna izin verilmesinden sonra "yasaklý olmalarýna raðmen faaliyetlerini sürdürdüðü " gerekçesiyle bir grup önde gelen CHP' li ve AP' li politikacýyla birlikte Çanakkale Zincirbozan Askeri Tesisleri'nde 2.kez gözetim altýna alýndý.
Eylül 1987' deki genel seçimlerde SHP' den Antalya Milletvekili seçildi SHP' de önce grup baþkanvekilliði ardýnda da genel sekreterlik görevlerinde bulunan Baykal, Haziran 1988 de göreve baþladýðý genel sekreterlikten 10 Eylül 1990' da istifa etti. Deniz Baykal Antalya Milletvekili olarak Türkiye Avrupa Birliði Karma Parlementolararasý Komitesi eþbaþkanlýðýný yürüttü. Avrupa Konseyi Parlementerler Meclisi üyeliðine seçildi. TBMM Dýþiþleri Komisyon üyeliðinde bulundu.
Temmuz 1992 'de kapatýlan siyasi partilerin açýlmasýna izin veren yasanýn saðladýðý imkanla 9 Eylül 1992 tarihinde toplanan CHP Kurultayýnda Genel Baþkanlýða seçildi. 18 Þubat 1995 günü SHP ve CHP' nin "Bütünleþme Kurultayý'"nda aday olmayarak genel baþkanlýktan ayrýldý. 9 Eylül 1995 tarihinde birleþmeden sonra yapýlan CHP Olaðan Kurultayýnda genel baþkanlýða seçildi. 30 Ekim 1995 Tarihinde kurulan DYP-CHP koalisyon hükümetinde baþbakan yardýmcýlýðý ve dýþiþleri bakanlýðý görevlerini üslendi.
24 aralýk 1995 milletvekili genel seçimlerinde yeniden Antalya Milletvekili oldu. Seçimleri takiben 53.Hükümetin kurulmasýyla dýþiþleri bakanlýðý ve baþbakan yardýmcýlýðý görevlerinden ayrýldý. 23 Mayýs 1998 Tarihinde yapýlan Cumhuriyet Halk Partisi 27.Olaðan Kurultayýnda genel baþkanlýða 3. kez seçildi. 18 Nisan 1999 seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi ve Deniz Baykal ilk kez seçim sonuçlarýyla parlemento dýþýnda kaldýlar. 22 Nisan 1999 Tarihinde alýnan seçim sonuçlarý nedeniyle istifa eden Baykal, 30 Eylül 2000 Tarihinde Ankara'da toplanan Cumhuriyet Halk Partisi 11. Olaðanüstü Kurultayýnda yeniden seçilerek üçüncü kez CHP Genel Baþkaný oldu. | | Köksal Toptan
| | Köksal Toptan
Köksal Toptan
Resim:Koksaltoptan.JPG
TBMM Baþkaný
Görevde bulunan
9 Aðustos 2007
tarihinden beri görevde
Önce gelen
Bülent Arýnç
Doðum
1943
Rize, Türkiye
Siyasi parti
Adalet ve Kalkýnma Partisi
Köksal Toptan (d. 1943 Rize, Türkiye), Türk siyasetçi ve devlet adamý.
Talat Fehmi Toptan ve Saadet Toptan'ýn çocuklarý olarak 1943'te Rize'de dünyaya geldi. Ýstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun olduktan sonra serbest avukat olarak çalýþtý. Yedek askeri hakimlik, Zonguldak Belediye Meclis üyeliði, Türkiyem Vakfý yönetim kurulu baþkanlýðý görevlerinde bulundu. - 5., 17. (Ara Seçim), 18., 22. ve 23. dönem Zonguldak, 19. ve 20. dönem Bartýn milletvekili olarak TBMM'de yer aldý. Bu sýralarda Devlet Bakaný, Milli Eðitim ve Kültür Bakaný olarak hükümetlerde bulundu. TBMM Adalet Komisyonu'nda baþkan olarak görev aldý. TBMM 23. dönem milletvekilliði seçimlerinde Ak Parti'den Zonguldak milletvekili olarak seçildi. TBMM meclis baþkanlýðý görevi için 9 Aðustos 2007 tarihinde yapýlan 1. tur oylamada 450 oy alarak TBMM meclis baþkaný oldu. Köksal Toptan, evli ve 3 çocuk babasýdýr.
Dýþ baðlantýlar
- Köksal Toptan resmi internet sitesi
Önce gelen:
Bülent Arýnç
TBMM Baþkaný
9 Aðustos 2007 -
Sonra gelen:
-
Önce gelen:
Avni Akyol
Türkiye Cumhuriyeti Milli Eðitim Bakaný
20 Kasým 1991 - 25 Haziran 1993
Sonra gelen:
Nahit Menteþe
Önce gelen:
Ýsmail Cem
Türkiye Cumhuriyeti Kültür Bakaný
6 Ekim 1995 - 30 Ekim 1995
Sonra gelen:
Fikri Saðlar
Türkiye Büyük Millet Meclisi Baþkanlarý
Mustafa Kemal Atatürk · Ali Fethi Okyar · Kazým Özalp · Abdülhalik Renda · Kazým Karabekir · Ali Fuat Cebesoy · Þükrü Saraçoðlu · Refik Koraltan · Fuat Sirmen · Ferruh Bozbeyli · Sabit Osman Avcý · Kemal Güven · Cahit Karakaþ · Necmettin Karaduman · Yýldýrým Akbulut · Kaya Erdem · Hüsamettin Cindoruk · Ýsmet Sezgin · Mustafa Kalemli · Hikmet Çetin · Yýldýrým Akbulut · Ömer Ýzgi · Bülent Arýnç · Köksal Toptan
T.C. Milli Eðitim Bakanlarý
Rýza Nur · Hamdullah Suphi Tanrýöver · Mehmet Vehbi Bolak · Ýsmail Safa Özler · Hüseyin Vasýf Çýnar · Þükrü Saraçoðlu · Mustafa Necati Uðural · Ýsmet Ýnönü · Recep Peker · Cemal Hüsnü Taray · Refik Saydam · Esat Sagay · Reþit Galip · Yusuf Hikmet Bayur · Zeynel Abidin Özmen · Saffet Arýkan · Hasan Âli Yücel · Reþat Þemsettin Sirer · Hasan Tahsin Banguoðlu · Hüseyin Avni Baþman · Nuri Özsan · Ahmet Tevfik Ýleri · Rýfký Salim Burçak · Hüseyin Celal Yardýmcý · Ahmet Özel · Mehmet Atýf Benderlioðlu · Fehmi Yavuz · Bedrettin Tuncel · Turhan Feyzioðlu · Ahmet Tahtakýlýç · Mehmet Hilmi Ýncesulu · Þevket Raþit Hatipoðlu · Ýbrahim Öktem · Nevzat Cihat Bilgehan · Orhan Dengiz · Mehmet Ýlhami Ertem · Orhan Oðuz · Þinasi Orel · Ýsmail Hakký Arar · Sabahattin Özbek · Mustafa Üstündað · Safa Reisoðlu · Ali Naili Erdem · Nahit Menteþe · Mustafa Necdet Uður · Orhan Cemal Fersoy · Hasan Saðlam · Vehbi Dinçerler · Metin Emiroðlu · Hasan Celal Güzel · Avni Akyol · Köksal Toptan · Nevzat Ayaz · Turhan Tayan · Mehmet Saðlam · Hikmet Uluðbay · Metin Bostancýoðlu · Necdet Tekin · Erkan Mumcu · Hüseyin Çelik
43. Hükümet - 6. Demirel Hükümeti (12 Kasým 1979 - 12 Eylül 1980)
Baþbakan: Süleyman Demirel
Devlet Bakaný: Ahmet Karahan · Köksal Toptan · Ekrem Ceyhun · Metin Musaoðlu · Muhammet Kelleci · Orhan Eren
Gençlik ve Spor Bakaný: Talat Asal · Gümrük ve Tekel Bakaný: Ahmet Çakmak · Adalet Bakaný: Ömer Ucuzal · Milli Savunma Bakaný: Ahmet Ýhsan Birincioðlu · Ýçiþleri Bakaný: Orhan Eren · Mustafa Gülcügil · Dýþiþleri Bakaný: Hayrettin Erkmen · Maliye Bakaný: Ýsmet Sezgin · Milli Eðitim Bakaný: Orhan Cemal Fersoy · Ýmar ve Ýskan Bakaný: Turgut Toker · Bayýndýrlýk Bakaný: Mehmet Selahattin Kýlýç · Saðlýk ve Sosyal Yardým Bakaný : Ali Münif Ýslamoðlu · Ulaþtýrma Bakaný: Hüseyin Özalp · Gýda, Tarým ve Hayvancýlýk Bakaný: Cemal Külahlý · Köyiþleri ve Kooperatifler Bakaný: Ahmet Karayiðit · Çalýþma Bakaný: Hüseyin Cahit Erdemir · Sosyal Güvenlik Bakaný: Sümer Oral · Ticaret Bakaný: Halil Baþol · Sanayi ve Teknoloji Bakaný: Nuri Kemal Bayar · Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakaný: Ahmet Esat Kýratlýoðlu · Kültür Bakaný: Tevfik Koraltan · Turizm ve Tanýtma Bakaný: Barlas Kuntay · Orman Bakaný: Hasan Ekinci
49. Hükümet - 7. Demirel Hükümeti (23 Haziran 1991 - 25 Haziran 1993)
Baþbakan: Süleyman Demirel
Devlet Bakaný ve Baþbakan Yardýmcýsý: Erdal Ýnönü
Devlet Bakaný: Ömer Barutçu · Cavit Çaðlar · Erman Þahin · Tansu Çiller · Mehmet Kahraman · Orhan Sefa Kilercioðlu · Güler Ýleri · Gökberk Ergenekon · Ekrem Ceyhun · Mehmet Ali Yýlmaz · Mehmet Batallý · Sümer Oral · Akýn Gönen · Türkan Akyol · Þerif Ercan · Ýbrahim Tez
Adalet Bakaný: Mehmet Seyfi Oktay · Milli Savunma Bakaný: Nevzat Ayaz · Ýçiþleri Bakaný: Ýsmet Sezgin · Dýþiþleri Bakaný: Hikmet Çetin · Maliye ve Gümrük Bakaný: Sümer Oral · Milli Eðitim Bakaný: Köksal Toptan · Bayýndýrlýk ve Ýskan Bakaný: Onur Kumbaracýbaþý · Saðlýk Bakaný : Yýldýrým Aktuna · Ulaþtýrma Bakaný: Yaþar Topçu · Tarým ve Köy Ýþleri Bakaný: Necmettin Cevheri · Çalýþma ve Sosyal Güvenlik Bakaný: Mehmet Moðultay · Sanayi ve Ticaret Bakaný: Tahir Köse · Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakaný: Ersin Faralyalý · Kültür Bakaný: Fikri Saðlar · Turizm Bakaný: Abdülkadir Ateþ · Çevre Bakaný: Doðancan Akyürek · Orman Bakaný: Vefa Tanýr ·
51. Hükümet - 2. Çiller Hükümeti (5 Ekim 1995 - 30 Ekim 1995)
Baþbakan: Tansu Çiller
Devlet Bakaný: Ömer Barutçu · Cavit Çaðlar · Mehmet Selim Ensarioðlu · Ali Münif Ýslamoðlu · Refaiddin Þahin · Mehmet Batallý · Necmettin Cevheri · Aykon Doðan · Baki Tuð · Iþýlay Saygýn · Ahmet Esat Kýratlýoðlu · Ayvaz Gökdemir
Adalet Bakaný: Bekir Sami Daçe · Milli Savunma Bakaný: Vefa Tanýr · Ýçiþleri Bakaný: Nahit Menteþe · Dýþiþleri Bakaný: Ali Coþkun Kýrca · Maliye ve Gümrük Bakaný: Ýsmet Attila · Milli Eðitim Bakaný: Turhan Tayan · Bayýndýrlýk ve Ýskan Bakaný: Tunç Bilget · Saðlýk Bakaný : Doðan Baran · Ulaþtýrma Bakaný: Ali Þevki Erek · Tarým ve Köy Ýþleri Bakaný: Nafiz Kurt · Çalýþma ve Sosyal Güvenlik Bakaný: Ateþ Amiklioðlu · Sanayi ve Ticaret Bakaný: Abdülbaki Ataç · Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakaný: Þinasi Altýner · Kültür Bakaný: Köksal Toptan · Turizm Bakaný: Bilal Güngör · Çevre Bakaný: Hamdi Üçpýnarlar · Orman Bakaný: Hasan Ekinci ·
|  | Nasreddin Hoca
Türk halk bilgesi. Halk dilinde, duygu ve inceliði içeren, gülmece türünün öncüsü olmuþtur.
Sivrihisar'ýn Hortu yöresinde doðdu, Akþehir'de öldü. Babasý Hortu köyü imamý Abdullah Efendi, annesi ayný köyden Sýdýka Hatun'dur. Önce Sivrihisar'da medrese öðrenimi gördü. Babasýnýn ölümü üzerine Hortu'ya dönerek köy imamý oldu. 1237'de Akþehir'e yerleþerek, Seyyid Mahmud Hayrani ve Seyyid Hacý Ýbrahim'in derslerini dinledi. Ýslam diniyle ilgili çalýþmalarýný sürdürdü. Bir söylentiye göre medresede ders okuttu, kadýlýk görevinde bulundu. Bu görevlerinden dolayý kendisine Nasuriddin Hâce adý verilmiþ, sonradan bu ad Nasreddin Hoca biçimini almýþtýr.
Onun yaþamýyla ilgili bilgiler, halkýn kendisine olan aþýrý sevgisi yüzünden, söylentilerle karýþmýþ, yer yer olaðanüstü nitelikler kazanmýþtýr. Bu söylentiler arasýnda, onun Selçuklu sultanlarýyla tanýþtýðý, Mevlânâ Celâleddin ile yakýnlýk kurduðu, kendisinden en az yetmiþ yýl sonra yaþayan Timur'la konuþtuðu, birkaç yerde birden göründüðü bile vardýr.
Nasreddin Hoca'nýn deðeri, yaþadýðý olaylarla deðil, gerek kendisinin, gerek halkýn onun aðzýndan söylediði gülmecelerdeki anlam, yergi ve alay öðelerinin inceliðiyle ölçülür. Onun olduðu ileri sürülen gülmecelerin incelenmesinden, bunlarda geçen sözcüklerin açýklanýþýndan anlaþýldýðýna göre o, belli bir dönemin deðil Anadolu halkýnýn yaþama biçimini, güldürü öðesini, alay ve eðlenme türünü, övgü ve yergi becerisini dile getirmiþtir.
Onunla ilgili gülmeceleri oluþturan öðelerin odaðý sevgi, yergi, övgü, alaya alma, gülünç duruma düþürme, kendi kendiyle çeliþkiye sürükleme, Þeriat'ýn katýlýklarý karþýsýnda çok ince ve iðneli bir söyleyiþle yumuþaklýðý yeðlemedir. O, bunlarý söylerken bilgin, bilgisiz, açýkgöz, uysal, vurdumduymaz, utangaç, atak, þaþkýn, kurnaz, korkak, atýlgan gibi çeliþik niteliklere bürünür. Özellikle karþýsýndakinin durumuyla çeliþki içinde bulunma, gülmecelerinin egemen öðesidir. Bu öðeler Anadolu insanýnýn, belli olaylar karþýsýndaki tutumun yansýtan, düþünce ürünlerini oluþturur.
Nasreddin Hoca, halkýn duygularýný yansýtan bir gülmece odaðý olarak ortaya çýkarýlýr. Söyletilen kiþi, söyletenin aðzýný kullanýr, böylece halk Nasreddin Hoca'nýn diliyle kendi sesini duyurur.
Nasreddin Hoca, bütün gülmecelerinde, soyut bir varlýk olarak deðil, yaþanmýþ, yaþanan bir olayla, bir olguyla baðlantýlý bir biçimde ortaya çýkar. Olay karþýsýnda duyulan tepkiyi ya da onayý gülmece türlerinden biriyle dile getirir. Tanýk olduðu olaylar genellikle halk arasýnda geçer. Hoca, soylularýn, yüksek saray çevresinde bulunanlarýn aralarýna ya çok seyrek girer ya da hiç girmez. Sözgeliþi onun tanýþtýðý söylenen Selçuklu sultanlarýyla ilgili gülmecesi yoktur.
Timur'la ilgili "hamam, Timur ve peþtemal" gülmecesi de, Timur'dan çok önce yaþadýðý için, sonradan üretilmiþtir. Halk beðenisi Hoca'yý Timur gibi çevresine korku salan bir imparatorun karþýsýna hamamda çýkarak, "kýzým sana söylüyorum, gelinim sen iþit" türünden bir yergi yaratmýþtýr. Burada yerilen, dolaylý olarak kendini toplumun, halkýn üstünde gören saray insanlarýdýr.
Nasreddin Hoca gülmecelerinde dile gelen, onun kiþiliðinde, halkýn duygularýný yansýtan baþka bir özellik de eþeðin yeridir. Hoca eþeðinden ayrý düþünülemez. Onun taþýtý, bineði olan eþek gerçekte bir yergi ve alay öðesidir. Anadolu insanýnýn yarattýðý gülmece ürünlerinde atýn yeri yoktur denilebilir. Eþek, acýya, sýkýntýya, dayaða, açlýða katlanýþýn en yaygýn simgesidir. Soylularýn, saraylarýn çevresinde üretilmiþ gülmecelerde eþek bulunmaz, oysa at geniþ bir yer tutar.
Bu konuda baþka bir çeliþki sergilenir. Gülmecede güldürücü öðe ile yerici öðe yanyana getirilir. Bunun örneði de kendisinden eþeði isteyen köylüye, "eþek evde yok" deyince ahýrda onun anýrmasýný duyan köylünün "iþte eþek ahýrda" diye diretmesi karþýsýnda, Hocanýn "eþeðin sözüne mi inanacaksýn benimkine mi" demesidir.
Onun gülmecelerinde, kaba sofularýn "ahret" le ilgili inançlarý da önemli bir yer tutar. "Fincancý Katýrlarý", "Ben Saðlýðýmda Hep Burdan Geçerdim" baþlýklý gülmeceler katý bir inanç karþýsýndaki duyguyu açýða vurur. Toplumda neye önem verildiðini anlatan "Ye Kürküm Ye" gülmecesi, Hoca'nýn dilinde, halkýn tepkisini gösterir.
Nasreddin Hoca'nýn etkisi bütün toplum kesimlerine yayýlmýþ, "Ýncili Çavuþ", "Bekri Mustafa", "Bektaþi" gibi çok deðiþik yörelerin duygularýný yansýtan gülmece türlerinin doðmasýna olanak saðlamýþtýr. Bunlardan ilk ikisi saray çevresinin oldukça kaba beðenisini, üçüncüsü de gene halkýn, Þeriat'ýn katýlýðýna karþý duyduðu tepkiyi dile getirir.
Bizim Tekir Nerede?
Hoca’nýn caný bir gün etlice bir yahni ister...
Kasaba gidip bir okka et alýr, eve gönderir.
Hoca’nýn karýsý yahniyi piþirirken komþularý çýkagelir. Gözü gönlü tok, eli açýk olan kadýncaðýz komþularýna yahni ikram eder. Komþular, yemeðin tamamýný yiyip bitirir ve dönerler evlerine.
Bütün gün yahni özlemiyle akþamý zor eden Hoca evine döner. Ýþtahla oturur sofraya. Biraz sonra karýsý önüne bir tabak bulgur aþýyla bir kaþýk koymaz mý? Hoca hiddetlenerek sorar ne olup bittiðini.
“Efendi,” der karýsý, “Eti bizim Tekir yedi.”
Bu sözü duyan Hoca sinirlenerek eline bir sopa alýr ve Tekir kediyi aramaya koyulur. Bir süre sonra Tekir görünür, bir deri bir kemik... Yürüyecek gücü yok, iskelet gibi...
Hoca þaþkýn: “Hatun, yahnilik eti þu bizim Tekir mi yedi?” diye sorar. Karýsý da “Evet Efendim, o hýnzýr yedi.” diye cevap verir.
Bunun üzerine Hoca alýr eline el terazisini ve tartar Tekir kediyi... Tam bir okka çeker Tekir. Bunun üzerine karýsýna þöyle çýkýþýr
Hoca: “Hatun! Þu gördüðün bizim Tekir tam bir okka geldi. Öyleyse, yahnilik et nerede? Þayet et bu ise bizim Tekir nerede?” | | Nasreddin Hoca
|  | Abdullah Gül
29 Ekim 1950’de Kayseri’de doðdu. Orta öðrenimini Kayseri Lisesinde tamamladýktan sonra Ýstanbul Üniversitesi Ýktisat Fakültesi’ne girdi. Ayný fakültede mezuniyet sonrasý doktorasýný aldý. Lisan ve doktora çalýþmalarýný yürütmek için burslu olarak iki sene Londra ve Exeter’de kaldý. Türkiye dönüþünde Sakarya Üniversitesi Endüstri Mühendisliði Bölümü’nün kuruluþunda çalýþtý ve Ýktisat dersleri verdi.
1983-1991 yýllarý arasýnda merkezi Cidde’de olan Ýslam Kalkýnma Bankasý’nda (IDB) iktisat uzmaný olarak çalýþtý.
1991 yýlýnda Uluslararasý Ýktisat dalýnda Doçent oldu.
1991 yýlýnda yapýlan erken seçimle Refah Partisi’nin Kayseri Milletvekili olarak Parlamento’ya girdi.
1991-1995 tarihleri arasýnda TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu üyeliði yaptý.
1993 yýlýnda Refah Partisi’nin Dýþiþlerinden sorumlu Genel Baþkan Yardýmcýlýðý görevine seçildi. Bu süre içinde Avrupa ve Amerika’daki birçok kuruluþlarda yaptýðý konuþmalarla parti görüþünü anlattý.
1995’de yapýlan genel seçimlerde, ikinci kez Refah Partisi Kayseri Milletvekili seçildi.
1995-2001 yýllarý arasýnda Dýþiþleri Komisyonu üyeliði görevini yürüttü.
54. Hükümette, Devlet Bakanlýðý ve Hükümet Sözcülüðü görevlerinde bulundu.
1999 yýlýnda Fazilet Partisi'nden üçüncü kez milletvekili seçilerek Parlamentoya girdi.
14 Mayýs 2000 tarihinde yapýlan Fazilet Partisi 1. Olaðan Büyük Kongresinde Genel Baþkan Adayý oldu. Genel Baþkanlýk yarýþýný az bir oy farkýyla kaybetmiþ olmasýna raðmen, kongrede elde ettiði netice tüm siyasi çevrelerce büyük bir baþarý olarak deðerlendirildi.
Fazilet Partisinin kapatýlmasýyla birlikte, Yenilikçi Hareket'e önderlik etti. Baþlangýcýndan itibaren halkýn büyük bir teveccüh gösterdiði Yenilikçi Hareket, Aðustos 2001'de Adalet ve Kalkýnma Partisi (AK Parti) adýyla Türk siyasi hayatýndaki yerini aldý.
Abdullah Gül, AK Partinin Kurucular Kurulu üyesi olarak partileþme sürecindeki etkin rolünü sürdürdü ve Siyasi ve Hukuki Ýþlerden Sorumlu Genel Baþkan Yardýmcýsý olarak görev yaptý.
1992 yýlýnda Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi Üyesi oldu ve Konseyin Kültür, Tüzük, Siyasi ve Ekonomik Kalkýnma Komitelerinde çalýþtý. 2001 yýlýna kadar yürüttüðü Avrupa Konseyindeki çalýþmalarýndan dolayý kendisine “Pro merito“ madalyasý ve Konseyin sürekli “Onursal Üyesi” ünvaný verildi.
3 Kasým 2002 Milletvekili seçimlerinde Kayseri Milletvekili olarak tekrar seçildi.
16 Kasým 2002 tarihinde Baþbakan olarak 58.Hükümeti kurmak ile görevlendirildi.
14 Mart 2003 tarihinde Adalet ve Kalkýnma Partisi Genel Baþkaný Sn.Recep Tayyip Erdoðan baþbakanlýðýnda kurulan yeni kabinede Baþbakan Yardýmcýsý ve Dýþiþleri Bakaný olarak görev aldý.
Evli ve 3 çocuk babasýdýr. Ýngilizce bilmektedir.
Kaynaklar
•www.abdullahgul.gen.tr |
|